Mar 06

Apel – Dokument końcowy konferencji „ Bezprawie Legislacyjne Państwa – metody prawnej ochrony obywatela RP”

Toruń dn. 04-03-2017r.

Apel

W dniu 16 grudnia 2016 roku Sejm RP przyjął ustawę zmieniającą ustawę o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy i ich rodzin. Ustawą tą, w sposób haniebny i bezprawny, odebrano świadczenia emerytalne i rentowe za okres służby dla zdefiniowanego do celów ideologicznych „państwa totalitarnego”. Jednocześnie rządzący, ignorując wszystkie zasady konstytucyjne RP i międzynarodowe prawa człowieka, dokonali kradzieży emerytur i rent uzyskanych ciężką służbą po 1990 roku. W Izbie niższej polskiego parlamentu przedłożony został analogiczny projekt odbierający i zawłaszczający emerytury i renty polskim żołnierzom.

My uczestnicy i goście Konferencji „ Bezprawie legislacyjne państwa- metody prawnej ochrony obywatela RP w tym żołnierze i funkcjonariusze, emerytowani podoficerowie i oficerowie oświadczamy, że poświęcając Polsce najlepsze lata naszego życia, wywiązaliśmy się z przysięgi i wiernie z narażeniem życia służyliśmy Ojczyźnie. Strzegliśmy porządku prawnego, bezpieczeństwa Państwa i jego obywateli. Dzisiaj wielu z nas to osoby starsze i schorowane, posiadające także grupy inwalidzkie i schorzenia nabyte w związku ze służbą. Za to właśnie Państwo Polskie skazuje nas i nasze rodziny na ekonomiczną a tym biologiczną i społeczną eksterminację. Polskich żołnierzy i funkcjonariuszy obdarto z godności. Dla legitymizacji ustawowego kłamstwa i „ zemsty na historii” nazwano nas oprawcami i zdrajcami pracującymi dla obcego mocarstwa.

Zebrani w dniu 04 marca 2017 roku w Forcie IV Twierdzy Toruń zwracamy się z apelem do Was – represjonowanych żołnierzy i funkcjonariuszy, członków Waszych rodzin, wdów i sierot po naszych zmarłych i poległych koleżankach i kolegach, do wszystkich racjonalnych polityków i osób mających faktyczny wpływ na tworzenie prawa i rzeczywistość w naszej Ojczyźnie, do opinii publicznej i wszystkich którym drogie są takie wartości jak prawda i sprawiedliwość o podjęcie działań w celu znowelizowania ustawy o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy i ich rodzin – aktu który nie ma nic wspólnego z aktem prawnym a tym bardziej sprawiedliwością społeczną.

Oświadczamy, że żadna polityczna siła nie pozbawi nas honoru. Jeszcze raz podejmiemy wyzwanie i wszystkimi prawnymi metodami będziemy dochodzili naruszonych i zdeptanych praw. Jesteśmy Polakami, którzy całym swoim życiem i służbą zasłużyli na społeczny szacunek a nie pogardę i odrzucenie.

Podpisali uczestnicy Konferencji.

Mar 06

Konferencja: Bezprawie Legislacyjne Państwa – metody prawnej ochrony obywatela RP

W dniu 4 marca 2017r. w Forcie IV Twierdzy Toruń odbyła się Konferencja „ Bezprawie Legislacyjne Państwa – metody prawnej ochrony obywatela RP”. Organizatorem spotkania było Stowarzyszenie Patriotyczno-Lewicowe” Pomost”. Udział wzięli emerytowani żołnierze i funkcjonariusze Wojska Polskiego, Policji, byłego Urzędu Ochrony Państwa i Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, prawnicy a także goście reprezentujący inne środowiska.

Rządząca większość parlamentarna w Sali Kolumnowej polskiego parlamentu w dniu 16 grudnia 2016 roku w wątpliwym konstytucyjnie i prawnie głosowaniu uchwaliła ustawę odbierającą bądź drastycznie zmniejszającą emerytury i renty żołnierzom i funkcjonariuszom którzy w wielu przypadkach przez kilkadziesiąt lat służyli Polsce po 1990 roku. Powyższe poprzedziła medialna i prasowa nagonka mająca na celu zakłamanie prawdy i wygodne dla twórców tego haniebnego aktu, ukształtowanie opinii społecznej. Nazywanie tej ustawy „ ustawą dezubekizacyjną „ miało na celu stygmatyzowanie jej adresatów” jako osób służących w organach bezpieczeństwa państwa i dopuszczających się zbrodni przeciwko własnemu państwu. To ostatnie jest bzdurą i nowomową rządzących. Osoby odpowiedzialne za zbrodnie stalinowskie znajdują się obecnie poza zasięgiem ustawodawcy, ponieważ nie żyją. Ustawa represyjna wprowadziła także niezdefiniowane prawnie pojęcie „ państwa totalitarnego” profilując w ten sposób PRL do roku 1989. Ustawa represyjna dotyczy żołnierzy i funkcjonariuszy którzy budowali struktury Wojska Polskiego, Policji i służb specjalnych po 1990 roku. Końcowym efektem spotkania był apel skierowany do środowisk represjonowanych ale także opinii społecznej. Rządzący z pełną świadomością działania wbrew wszystkim standardom prawnym krajowym i międzynarodowym uchwalili w sposób wątpliwy konstytucyjnie, prawo eksterminujące ekonomicznie i wizerunkowo, kilkaset tysięcy Polaków. Jest to kolejny etap niszczenia prawa i Konstytucji. Poniżej lektura obowiązkowa dla wątpiących w treść tego artykułu i jego konkluzji- wyciąg uzasadnienia Wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 lutego 2010 roku sygn. Akt XK 6/09 OTK ZU nr 2A/2010, poz. 15 w tzw. pierwszej ustawie represyjnej z 2009 roku:

w sprawie zgodności ustawy z dnia 23 stycznia 2009 roku o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin oraz ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin z art. 2, art. 10, art. 31 ust. 3 oraz art. 32 konstytucji.
/ Dz.U. Nr 36, poz. 204 z dnia 10 marca 2010 r. /

10.4.2. (…) Każdy funkcjonariusz organów bezpieczeństwa Polski Ludowej, który został zatrudniony w nowo tworzonych służbach policji bezpieczeństwa, ma w pełni gwarantowane, równe prawa z powołanymi do tych służb po raz pierwszy od połowy 1990 r., w tym równe prawa do korzystania z uprzywilejowanych zasad zaopatrzenia emerytalnego. Ustawodawca negatywnie ocenił sam fakt podjęcia służby w organach bezpieczeństwa Polski Ludowej – ze względu na jednoznacznie ujemną ocenę tych organów. Jednocześnie w razie udzielenia przez funkcjonariusza w czasie służby w takiej policji pomocy osobie represjonowanej za działanie w opozycji demokratycznej i niepodległościowej ustawodawca przewidział utrzymanie uprzywilejowanych świadczeń emerytalnych na dotychczasowych zasadach (art. 15b ust. 3 i 4 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, dodany przez art. 2 pkt 3 ustawy z 23 stycznia 2009 r.).

11.4. Przyjęta przez ustawodawcę data graniczna – rok 1990 – służby w organach bezpieczeństwa Polski Ludowej wiąże się, na co trafnie zwrócił uwagę Prokurator Generalny, z przemianami ustrojowymi, jakie nastąpiły w Polsce, a których konsekwencją było rozwiązanie SB i utworzenie UOP (art. 129 ust. 1 ustawy o UOP). Służba w organach suwerennej Polski po roku 1990 także traktowana jest jednakowo, bez względu na to, czy dany funkcjonariusz uprzednio pełnił służbę w organach bezpieczeństwa Polski Ludowej, czy też nie.

Lut 01

72 rocznica Wyzwolenia Torunia

Dziś 1 lutego obchodzimy 72 rocznicę wyzwolenia Torunia, na wieść, że Urząd Miasta nie planuje żadnych oficjalnych uroczystości uznaliśmy, że choćby symbolicznie należy upamiętnić wydarzenia z końcówki stycznia 1945 roku.

Zaniedbując to zapomniałbym o historii dziedzictwa ocalonego 27 stycznia 1945 roku przez decyzje dowódców 3 Frontu Białoruskiego i 70 Armii – Marszałka Rokossowskiego i gen. płk. Wasilija Stiepanowicza Popowa.
Dziedzictwo to dziś określamy hasłem “Gotyk na Dotyk”, lecz ocalały nie tylko starówka, ale i unikatowe budynki architektury fortecznej.

Gdyby nasz Toruń potraktowano jak niemieckie miasta, a pamiętajmy, że w świadomości wielu wojskowych był jeszcze podział świata z okresu poprzedzającego I wojnę światową, to garnizon niemiecki zasiedlający “Festung Thorn” wpierw zmiękczono by siłą ognia artyleryjskiego lub nalotami dywanowymi, by w konsekwencji wziąć miasto szturmem.

Mikołaj Kopernik patrzyłby już tylko na ruiny budynków rynku staromiejskiego. Tak się jednak nie stało, a historyczny Toruń, wbrew przeciwnościom losu ocalał prawie w nienaruszonym stanie, co warto pamiętać, i przypominać potomnym.
Gdy 24 stycznia 1945 roku wokół Torunia rozpoczynały się pierwsze walki Załoga twierdzy toruńskiej liczyła ok. 20 tys. żołnierzy składała się z dwóch dywizji: 31 Dywizji Grenadierów Ludowych i resztek skierowanej do Torunia rozbitej w rejonie Nowego Dworu i Modlina 73 Dywizji Piechoty. Ponadto historycy oceniają, że w styczniu 1945 znajdowało się w Toruniu dodatkowo kilka przeliczeniowych batalionów wojsk hitlerowskich – (kompanie ochrony, grupy bojowe złożone z podchorążych i elewów toruńskich szkół wojskowych i innych rozbitków oraz grup bojowych, które w wyniku odwrotu dotarły twierdzy). Artylerię będącą w dyspozycji garnizonu ocenia się na kilka dywizjonów dział kalibru 105 mm, 88 mm, 75 mm i nielicznych haubic 150 mm oraz wyrzutni rakietowych kalibru 210 mm, typu Nebelwerfer.

Z drugiej strony w wyzwalaniu Torunia brały udział wydzielone siły dwóch dywizji radzieckich: (71 Dywizja Strzelców i 136 Dywizja Strzelców). Dywizje te tworzyły 47 Korpus Strzelecki należący do 70 armii, wchodzącej w skład 2 Frontu Białoruskiego. 70 Armią dowodził doświadczony, urodzony w roku 1893, były carski oficer, który dołączył do Rewolucji Październikowej i piął się po szczeblach kariery Armii Czerwonej, generał pułkownik Wasyl Popow. Warto odnotować, że dowódcą 2 Frontu Białoruskiego był – z pochodzenia Polak, marszałek Konstanty Ksawerowicz Rokossowski.

Zapowiadał się ciężki bój o miasto, szczególnie, że garnizon dostał kategoryczny rozkaz bronienia twierdzy do ostatniego żołnierza. Jednakże gdy 3 dni później 27 stycznia Rosjanie zamknęli pierścień wokoło miasta dowódcy radzieccy wydali rozkaz by zamiast szturmować miasto przystąpić do blokady garnizonu twierdzy. Choć główne natarcie poszło w kierunku Chełmna to wydzielone siły radzieckie próbowały mimo to wedrzeć się do miasta. Krwawe walki na Wrzosach m.in. o Fort VI . Wojska atakujące nie osiągnęły znaczących sukcesów, jakkolwiek fort został zdobyły.

Tymczasem dowództwo niemieckie podjęło decyzję o przegrupowaniu sił i podjęciu próby wyrwania się garnizonu okrążonej twierdzy. Próbowano przebić się ku Grudziądzowi. Wojska hitlerowskie nocą osiągnęły pełne zaskoczenie, przerwały wątły pierścień okrążenia radzieckich żołnierzy 136 Dywizji Strzelców i rozpoczęły manewr przebijania się się w kierunku północno-zachodnim.

Jak przekazali świadkowie , 1 lutego 1945 roku około godziny 9 rano do Torunia wkroczyli od strony Chełmińskiego Przedmieścia zwiadowcy 237 pułku piechoty gwardii, dowodzonego przez wówczas 29 letniego ppłk. Jurija Mironowicza Kosenkę
Po wojnie pochodzący z Symferopola (Krym, dzisiejsza Ukraina) , podpułkownik Jurij Mironowicz Kosenko, otrzymał honorowe obywatelstwo Torunia, nadane mu jako podziękowanie społeczeństwa Torunia za wyzwolenie miasta.

Jak wynika z archiwów miejskich: „28 czerwca 1945 roku podczas nadzwyczajnego posiedzenia Miejskiej Rady Narodowej Torunia uroczystą uchwałą uczyniono honorowym obywatelem dowódcę 237 gwardyjskiego pułku piechoty – pułkownika wojsk radzieckich w dyplomie zapisując:

„My Miejska Rada Narodowa i Zarząd Miasta Torunia, czyniąc imieniem całego społeczeństwa toruńskiego pomni ofiary poniesionej przez bohaterską Armię Czerwoną w walce z nawałą teutońską i dając wyraz szczególnej wdzięczności temu pułkowi, który brał udział w oswobodzeniu miasta i został przez naczelne dowództwo Armii Czerwonej wyróżniony mianem – Pułku Toruńskiego, obdarzamy jego dowódcę ppłk. Juryj Mironowicza Kosenko godnością honorowego obywatela miasta Torunia”

ppłk Jurij Mironowicz Kosenko przemawiając do radnych, powiedział:

„Mieliśmy do dyspozycji silną artylerię ciężką i polową, tak że miasto mogliśmy zdobyć bardzo szybko. Jednak ogień artyleryjski zniszczyłby w dużej części wasz piękny gród. Zniszczeniu mogłyby ulec przede wszystkim wspaniałe zabytki, które codziennie podziwialiśmy z naszych pozycji. W sztabie naszym zapadła decyzja: Do zdobycia miasta użyć piechoty, która z bronią w ręku oczekiwała na rozkaz ataku pod Rubinkowem, na Wrzosach i pod Nieszawką”.

Biorąc powyższe pod uwagę, współcześni Torunianie, powinni zachować we wdzięcznej pamięci tak pułkownika Jurija Kosenkę – Honorowego Obywatela Torunia jak i poległych o wyzwolenie ich miasta spod hitlerowskiej okupacji, żołnierzy 71 Dywizji Strzelców Armii Czerwonej odznaczonej „Orderem Czerwonego Sztandaru”. Dywizji , która za walki o Toruń decyzją Naczelnego Dowództwa Armii Radzieckiej została wyróżniona zaszczytnym mianem „Dywizji toruńskiej ”.

Jako ciekawostkę warto podać, że 237 gwardyjski pułk piechoty pułkownika Jurija Kosenki w lipcu 1946 został przeformowany w 237 gwardyjski toruński pułk powietrzno desantowy odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru. Wszedł on w skład 76 Czernichowskiej Dywizji Powietrzno Desantowej. Pułkownik Kosenko, Honorowy Obywatel Torunia, dzielny oficer z okresu II Wojny Światowej, został jego pierwszym dowódcą. Z żołnierza piechoty płk. Kosenko stał się spadochroniarzem. 237 „Toruński gwardyjski pułk powietrzno-desantowy” Federacji Rosyjskiej rozformowano w roku 2001. I to tu dopiero kończy się historia związków wojsk radzieckich, a potem rosyjskich z Toruniem.

Nie pozwólmy więc zapomnieć bohaterów, dzięki postawie których Toruń nie podzielił losu innych miast Twierdz – Szczecina, Wrocławia, Gdańska czy Grudziądza. W wyniku walk ulicznych, zastosowania ciężkiej artylerii i lotnictwa z zabudowy miasta zostawała kupa gruzów, ginęły dziesiątki tysięcy ich mieszkańców. Tak było na froncie wschodnim, ale i zachodnim. W Europie Zachodniej, lotnictwo aliantów „równało z ziemią” miasta, zamienione w „twierdze”, czy w których po prostu bronili się żołnierze Wehrmachtu lub Waffen SS. Dla przykładu można wspomnieć los francuskich miast takich jak Cean, Brest, Metz , niemieckich Akwizgran, Kolonia czy Norymberga.

Pamiętajmy i nie pozwólmy zapomnieć!

Członkowie Stowarzyszenia Partiotyczno-Lewicowego „Pomost” uczcili 72 rocznicę wyzwolenia miasta składając wiązanki przed pomnikami „Ku czci pomordowanych przez hitlerowców” oraz Żołnierzy Radzieckich (na toruńskich Glinkach).

Gru 12

Życzenia Świąteczne.

Zarząd Stowarzyszenia Patriotyczno-Lewicowego „Pomost” składa wszystkim swoim członkom i sympatykom najlepsze życzenia z okazji nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia oraz Nowego 2017 Roku.

Gru 02

Protest funkcjonariuszy służb mundurowych przeciw ustawie deubekizacyjnej – [FOTORELACJA]

Gru 01

Oświadczenie Prezesa Stowarzyszenia Patriotyczno Lewicowego Pomost

Lektura obowiązkowa – nie tylko dla Policjantów i funkcjonariuszy RP którzy od 1990 roku budowali instytucje państwa Polskiego. Nie tylko dla tych którzy z narażeniem swojego życia służyli Ojczyźnie. W dniu jutrzejszym odebraniem emerytur i złamaniem umowy społecznej, Sejm Najjaśniejszej zarżnie ludzi, którzy najlepsze lata swojego życia poświęcili dla kraju. Ale to nie koniec, to dopiero początek. Skuteczne bez wątpienia przegłosowanie tego gniota legislacyjnego, wprowadza w obieg prawny pojęcie państwa totalitarnego, którego nomen omen nigdy nie było. Daje to  nieograniczone możliwości poszerzania katalogów grup i osób, budujących jakoby totalitarny system w latach 1944-1990. To nie przypadek , że w głowach garstki,  która tworzy rzeczywistość dla milionów rodaków- Polska niepodległa jest blisko, coraz bliżej- a  początek tego procesu to 2015 rok.

Warto uważnie przeczytać opinię prawną prof.dr hab Marka Chmaja, dotyczącą haniebnego aktu prawnopodobnego w randze ustawy, który zostanie w dniu jutrzejszym przyjęty przez Sejm RP. Przyjęty- nie procedowany. Pragnę także poinformować, że Stowarzyszenie Patriotyczno-Lewicowe” Pomost” w pełni popiera walkę o honor i godność – sponiewieranych i represjonowanych. Podczas jutrzejszej pikiety będziemy z wami policjanci.Będziemy także wtedy kiedy zwyciężycie.

Za Zarząd: Prezes Marian Bogumił Szłapa

Opinia prawna przygotowana na zlecenie Stowarzyszenia Emerytów i Rencistów Policyjnych

Maj 10

71 rocznica zakończenia II Wojny Światowej.

9 maja z okazji 71 rocznicy zakończenia II Wojny Światowej, jak co roku Stowarzyszenie Patriotyczno-Lewicowe Pomost pamięta o poległych żołnierzach Sowieckich, którzy życie zakończyli w hitlerowskim Obozie Jenieckim na toruńskich Glinkach. W tym roku upamiętnić ich los udaliśmy się wspólnie z delegacją Sojuszu Lewicy Demokratycznej.

Obecne władze uznają wkład Armii Czerwonej w zwycięstwo nad faszyzmem za co najmniej niewygodne i najchętniej przemilczeliby go lub wręcz usunęli z podręczników historii. My jednak pamiętamy! Pamiętamy także w jakich warunkach przyszło im żyć a nierzadko umierać. Sytuacja jeńców sowieckich była bowiem tragiczna. Niemcy wbrew umowom międzynarodowym i wszelkim standardom humanitarnym obowiązującym w tamtym okresie stłoczyli żołnierzy Armii Czerwonej pod gołym niebem, w wykopanych samodzielnie jamach, na otoczonym drutem kolczastym pustym polu z bramą wjazdową baraki były rzadkością i przeznaczone dla nielicznych szczęśliwców.  Choć postawiono kuchnię i prowizoryczny szpital, to jednak zrobiono to w sposób niezapewniający warunków minimalnej higieny. Brakowało żywności oraz wody. Wszechobecne także było znęcanie się strażników nad jeńcami – bicie i katowanie.

Różnice między traktowaniem jeńców pokazuje skala zgonów wśród blisko 60 tysięcy osób, które przewinęły się przez obóz. Wśród jeńców z zachodu w okresie październik 1940 grudzień 1941 zmarły 44 osoby. Sowietów zaś 14 219 spośród 21181 przetrzymywanych.

Cześć Ich Pamięci!!

Mar 26

Wesołego Alleluja 2016

pomost-wielkanoc-2016

Wrz 03

Patriotyczna manifestacja środowisk lewicowych [Fotorelacja]

Fotorelacja z Patriotycznej manifestacji środowisk lewicowych, która odbyła się 1 września 2015r.

 

Sie 27

1 września 2015 – Manifestacja Patriotyczna Środowisk Lewicowych – Komunikat prasowy

W dniu 1 września 2015 roku w Torunia na plantach Al. Jana Pawła II przy pomniku ku czci pomordowanym przez hitlerowców spotkają się przedstawiciele środowisk lewicowych aby upamiętnić Polaków, którzy oddali życie w okresie 1939-1945. Będzie to kolejna okazja do integracji lokalnych środowisk lewicowych.

Inicjatorem i koordynatorem przedsięwzięcia jest Stowarzyszenie Patriotyczno-Lewicowe „Pomost”, które do komitetu organizacyjnego zaprosiło przedstawicieli Polskiej Partii Socjalistycznej, Racji Polskiej Lewicy, Unii Lewicy, Polskiej Lewicy i Socjaldemokracji Polskiej. W zgromadzeniu wezmą udział także zaproszeni przedstawiciele innych organizacji i osoby prywatne.

Jak podaje Dominik Cyryl Stajnbart – członek komitetu organizacyjnego a jednocześnie Wiceprezes Stowarzyszenia Patriotyczno-Lewicowego „Pomost”:

Druga wojna światowa, w której zginęło około 300 tys. żołnierzy polskich oraz kilka milionów obywateli zakończyła się dla Polski apokaliptyczną katastrofą. Historia to wrota przyszłości i znajdujemy w niej odpowiedzi na wszystkie pytania, które są aktualne także dzisiaj. Oderwanie od rzeczywistości ówczesnych elit politycznych, w okresie poprzedzającym jak i w trakcie drugiej wojny światowej było powodem ogromnych strat.

Pierwszy września 2015 roku jest okazją do refleksji na temat analogii zdarzeń i okoliczności historycznych do wydarzeń dzisiejszych. Rolą każdego z nas, ale także obowiązkiem obywatelskim jest czynne działanie na rzecz pokoju w Europie. Poprawność polityczna nie może przesłonić konieczności mówienia prawdy. A prawdą jest to, że środowiska lewicowe są gwarantem realizmu i pragmatyzmu politycznego wobec rządzących i prawicowej opozycji.

Organizatorzy zapraszają 1 września o godzinie 10.00 wszystkich chętnych mieszkańców, do wspólnych obchodów tego święta.

Manifestacja Patriotyczna Środowisk Lewicowych - mapka poglądowa

Starsze posty «